خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که مردم او را به نام نیک می‌شناسند، اما از احوال درونی او بی‌خبرند. او معتقد است اگر مردم واقعیت درونش را می‌دانستند، سزاوار مجازات (سوزاندن) می‌بود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین اشاره به مجازات (سوزاندن) ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
رباعی ۴۲۸ - آنان که به نام نیک می‌خوانندم
آنان که به نام نیک می‌خوانندم
احوال درون بد نمی‌دانندم ۱
گر زانکه درون برون بگردانندم
مستوجب آنم که بسوزانندم ۲
احوال درون بد نمی‌دانندم ۱
گر زانکه درون برون بگردانندم
مستوجب آنم که بسوزانندم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۲۷ - اندر طلب یار چو مردانه شدم
گوهر بعدی:رباعی ۴۲۹ - چونان شده‌ام که دید نتوانندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
