خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از سردرگمی خود در فهمیدن مفهوم یار و عشق می‌گوید و بیان می‌کند که اگر یار و عشق اینگونه باشند، چگونه می‌توان بدون آنها زندگی کرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد.
رباعی ۱۳۵ - می‌گفتم یار و می‌ندانستم کیست
می‌گفتم یار و می‌ندانستم کیست
می‌گفتم عشق و می‌ندانستم چیست ۱
گر یار اینست چون توان بی او بود
ور عشق اینست چون توان بی او زیست ۲
می‌گفتم عشق و می‌ندانستم چیست ۱
گر یار اینست چون توان بی او بود
ور عشق اینست چون توان بی او زیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۴ - گر مرده بوم بر آمده سالی بیست
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۶ - ای دل همه خون شوی شکیبایی چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
