خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که حتی پس از مرگ و گذشت بیست سال، عشق او همچنان پابرجاست. اگر کسی بر گورش دست بگذارد، صدایی می‌شنود که از حال معشوق می‌پرسد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره به مرگ و عشق ابدی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۳۴ - گر مرده بوم بر آمده سالی بیست
گر مرده بوم بر آمده سالی بیست
چه پنداری که گورم از عشق تهیست ۱
گر دست بخاک بر نهی کین جا کیست
آواز آید که حال معشوقم چیست ۲
چه پنداری که گورم از عشق تهیست ۱
گر دست بخاک بر نهی کین جا کیست
آواز آید که حال معشوقم چیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۳ - عاشق نتواند که دمی بی غم زیست
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۵ - می‌گفتم یار و می‌ندانستم کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
