خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر احساسات عاشقانه و درد هجران است. شاعر می‌گوید عاشق نمی‌تواند بدون غم زندگی کند و حتی اگر دور از یار و دیار باشد، این دوری خود غم نیست. او کسی را می‌ستاید که با یک نگاه جان خود را فدا می‌کند و فرقی بین هجران و وصال نمی‌گذارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات شعری کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۳۳ - عاشق نتواند که دمی بی غم زیست
عاشق نتواند که دمی بی غم زیست
بی یار و دیار اگر بود خود غم نیست ۱
خوش آنکه بیک کرشمه جان کرد نثار
هجران و وصال را ندانست که چیست ۲
بی یار و دیار اگر بود خود غم نیست ۱
خوش آنکه بیک کرشمه جان کرد نثار
هجران و وصال را ندانست که چیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۲ - دیروز که چشم تو به من در نگریست
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۴ - گر مرده بوم بر آمده سالی بیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
