شاعر از غم و ناامیدی خود میگوید و بیان میکند که از دست دادن و ناکامیهایش او را خرد کرده است. او به این نتیجه میرسد که دعاهایش بیپاسخ مانده و در نهایت از فلک (آسمان) به دلیل بیعدالتیاش شکایت میکند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند ناامیدی، شکایت از سرنوشت و طلاق است که درک آنها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، این موضوعات میتوانند برای نوجوانان حساستر باشند.
رباعی ۱۲ - تا چند کشم غصهٔ هر ناکس را
وز خست خود خاک شوم هر کس را ۱
کارم به دعا چو برنمیآید راست
دادم سه طلاق این فلک اطلس را ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.