خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان میکند که چه در دیر (معبد) و چه در راه کعبه، همه اینها بخشی از وجود اوست و آرزو میکند که کسی او را از خودش رها کند. این شعر به جستجوی معنوی و رهایی از خود اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و دانش بیشتری دارد.
رباعی ۱۱ - گر بر در دیر مینشانی ما را
گر بر در دیر مینشانی ما را
گر در ره کعبه میدوانی ما را ۱
اینها همگی لازمهٔ هستی ماست
خوش آنکه ز خویش وارهانی ما را ۲
گر در ره کعبه میدوانی ما را ۱
اینها همگی لازمهٔ هستی ماست
خوش آنکه ز خویش وارهانی ما را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰ - یا رب مکن از لطف پریشان ما را
گوهر بعدی:رباعی ۱۲ - تا چند کشم غصهٔ هر ناکس را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.