خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
عاشقانی بی‌رحم به سوی معشوق خود روانه می‌شوند و حتی کفن‌های خود را به دوش می‌کشند. آن‌ها از این که معشوق در طول عمرش حتی یک سخن از آن‌ها نشنیده اما حرف‌های مردم را می‌شنود، فغان می‌کنند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از مضامین مانند رنج و اندوه برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
غزل ۱۱ - به قصد کوی تو بی‌رحم عاشقان ز وطن‌ها
به قصد کوی تو بی‌رحم عاشقان ز وطن‌ها
روان شوند فکنده به دوش خویش کفن‌ها ۱
فغان که در همهٔ عمر یک سخن نشنیدی
ز ما و می‌شنوی زین سبب ز خلق سخن‌ها ۲
روان شوند فکنده به دوش خویش کفن‌ها ۱
فغان که در همهٔ عمر یک سخن نشنیدی
ز ما و می‌شنوی زین سبب ز خلق سخن‌ها ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰ - نوید آمدن یار دلستان مرا
گوهر بعدی:غزل ۱۲ - روز وصلم به تن آرام نباشد جان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
