خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن به لطف و احسان الهی اشاره دارد که شامل همه‌ی افراد، از شاه تا گدا، می‌شود. شاعر خود را گدایی بی‌پناه و بی‌صدا معرفی می‌کند و از خداوند طلب عطا و بخشش دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۱۳۶ - ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای
ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای
احسان تو پایمرد هر شاه و گدای ۱
من لولیکم، گدای بی‌برگ و نوای
لولی گدای را عطایی فرمای ۲
احسان تو پایمرد هر شاه و گدای ۱
من لولیکم، گدای بی‌برگ و نوای
لولی گدای را عطایی فرمای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۵ - آنم که توام ز خاک برداشته‌ای
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۷ - پیری بدر آمد ز خرابات فنای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
