خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که وجودش را مدیون پروردگار است و سرنوشت خود را به ارادهٔ الهی می‌سپارد. او تأکید می‌کند که هرچه در زندگی‌اش رخ می‌دهد، مطابق خواست و تقدیر خداوند است.
مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین تسلیم در برابر ارادهٔ الهی و تقدیر ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۳۵ - آنم که توام ز خاک برداشته‌ای
آنم که توام ز خاک برداشته‌ای
نقشم به مراد خویش بنگاشته‌ای ۱
کارم به مراد خود چو نگذاشته‌ای
می‌رویم از آن‌سان که توام کاشته‌ای ۲
نقشم به مراد خویش بنگاشته‌ای ۱
کارم به مراد خود چو نگذاشته‌ای
می‌رویم از آن‌سان که توام کاشته‌ای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۴ - دل در طلب دنیی دون هیچ منه
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۶ - ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
