خلاصه و ردهبندی سنی
16+
پیری از خرابات فنا بیرون آمد و به دل شیفته گفت که اگر به دنبال بقای جاوید هستی، بدون باده روشن در این دنیای تاریک نباش.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به 'باده' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
رباعی ۱۳۷ - پیری بدر آمد ز خرابات فنای
پیری بدر آمد ز خرابات فنای
در گوش دلم گفت که: ای شیفته رای ۱
گر میطلبی بقای جاوید مباش
بیبادهٔ روشن اندرین تیرهسرای ۲
در گوش دلم گفت که: ای شیفته رای ۱
گر میطلبی بقای جاوید مباش
بیبادهٔ روشن اندرین تیرهسرای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۶ - ای لطف تو دستگیر هر بیسر و پای
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۸ - عشقی نبود چو عشق لولی و گدای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.