شاعر در این بیتها از عشق و همراهی با ساقی و همدم روح خود سخن میگوید و تمایل به ماندن در این لحظات خوش را بیان میکند.
اشاره به مفاهیم عرفانی و شراب که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامناسب باشد.
رباعی ۱۰۱ - امشب نظری به روی ساقی دارم
ای صبح، مدم، که عیش باقی دارم ۱
شاید که بر افلاک زنم خیمه، از آنک
با همدم روح هم وثاقی دارم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.