شاعر در این بیتها از عشق و علاقهی خود به ساقی (معشوق) میگوید و از او میخواهد که سخن وداع را به باقی عمر موکول کند، زیرا میخواهد باقی عمرش را با او سپری کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۰۲ - امشب نظری بروی ساقی دارم
وز نوش لبش حیات باقی دارم ۱
جانا، سخن وداع در باقی کن
کین باقی عمر با تو باقی دارم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.