شاعر در این بیتها عشق و دلباختگی خود را به معشوق بیان میکند و از سرگردانی و بیقراری خود در فراق او سخن میگوید. او حاضر است دل و جان خود را پیشکش معشوق کند اما نمیداند چگونه به او نزدیک شود.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۰۰ - دل پیشکش نرگس مستت آرم
جان تحفهٔ آن زلف چو شستت آرم ۱
سرگردانم ز هجر، معلومم نیست
در پای که افتم که به دستت آرم؟ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.