خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه از عراقی، بیانگر عشق عمیق و بی‌پایان شاعر به معشوق است. شاعر با پرسش‌های بلاغی و تصاویر زیبا، ناتوانی در توصیف کمال معشوق و انحصارطلبی عشق را به تصویر می‌کشد. مفاهیمی مانند عشق الهی، غیرت، بخت و تقدیر نیز در آن دیده می‌شود.
محتوا شامل مضامین عاشقانه‌ی عمیق و استعاره‌های عرفانی است که برای درک کامل، به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از مفاهیم مانند «غیرت» یا اشارات عرفانی برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
غزل ۲۸۲ - سر عشقت کس تواند گفت؟ نی
سر عشقت کس تواند گفت؟ نی
در وصفت کس تواند سفت؟ نی ۱
دیدهٔ هر کس به جاروب مژه
خاک درگاهت تواند رفت؟ نی ۲
از گلستان جمال دلگشات
هیچ بی‌دل را گلی بشکفت؟ نی ۳
آفتابا، در هوایت ذره‌ام
آفتاب از ذره رخ بنهفت؟ نی ۴
حلقه بر در می‌زدم، گفتی: درآی
اندر آن بودم که غیرت گفت: نی ۵
آخر این بخت مرا بیداریی
هیچ کس را بخت چندین خفت؟ نی ۶
از برای تو عراقی طاق شد
از همه خوبان و با تو جفت نی ۷
در وصفت کس تواند سفت؟ نی ۱
دیدهٔ هر کس به جاروب مژه
خاک درگاهت تواند رفت؟ نی ۲
از گلستان جمال دلگشات
هیچ بی‌دل را گلی بشکفت؟ نی ۳
آفتابا، در هوایت ذره‌ام
آفتاب از ذره رخ بنهفت؟ نی ۴
حلقه بر در می‌زدم، گفتی: درآی
اندر آن بودم که غیرت گفت: نی ۵
آخر این بخت مرا بیداریی
هیچ کس را بخت چندین خفت؟ نی ۶
از برای تو عراقی طاق شد
از همه خوبان و با تو جفت نی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۱ - چنانم از هوس لعل شکرستانی
گوهر بعدی:غزل ۲۸۳ - کی بود کین درد را درمان کنی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
