غزل ۲۰۳ - ای دوست، بیا، که ما توراییم

ای دوست، بیا، که ما توراییم
بیگانه مشو، که آشناییم ۱

رخ بازنمای، تا ببینیم
در بازگشای، تا درآییم ۲

هر چند نه‌ایم در خور تو
لیکن چه کنیم؟ مبتلاییم ۳

چون بی‌تو نه‌ایم زنده یک دم
پیوسته چرا ز تو جداییم؟ ۴

چون عکس جمال تو ندیدیم
بر روی تو شیفته چراییم؟ ۵

آن کس که ندیده روی خوبت
در حسرت تو بمرد، ماییم ۶

ماییم کنون و نیم جانی
بپذیر ز ما، که بی‌نواییم ۷

تا دور شدیم از بر تو
دور از تو همیشه در بلاییم ۸

بس لایق و در خوری تو ما را
هر چند که ما تو را نشاییم ۹

آنچ از تو سزد به جای ما کن
نه آنچه که ما بدان سزاییم ۱۰

هم زان توایم، هر چه هستیم
گر محتشمیم و گر گداییم ۱۱

از عشق رخ تو چون عراقی
هر دم غزلی دگر سراییم ۱۲