غزل ۱۸۴ - نیست کاری به آنم و اینم

نیست کاری به آنم و اینم
صنع پروردگار می‌بینم ۱

صبر از تو نکرد دل، والله
نیست پروای عقلم و دینم ۲

سخنی، کز تو بشنود گوشم
خوشتر آید ز جان شیرینم ۳

در جهان گر دل از تو بردارم
خود که بینم، که بر تو بگزینم؟ ۴

کرمی کن، گرم بخواهی کشت
هم بدان ساعدان سیمینم ۵

با عراقی، که عاجز غم توست
خرده‌گیری مکن، که مسکینم ۶