شاعر در این متن بیان می‌کند که به دنبال مال و جاه نیست و از غم و ننگ دوری می‌کند. او نه به تأیید دوستان شاد است و نه از انکار دشمنان ناراحت. او به قدرت و ثروت دنیوی علاقه‌ای ندارد و تنها به آرمان‌های خود وفادار است. شاعر از ظلم و ستم انتقاد می‌کند و تأکید می‌کند که به پند زاهدان خشک گوش نمی‌دهد و حاضر است جان خود را برای ارزش‌های والا فدا کند. او همچنین تأکید می‌کند که به مال و خون دیگران تعرض نمی‌کند و راه و روش خود را به کسی تحمیل نمی‌کند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، انتقادهای اجتماعی و اخلاقی مطرح شده در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده و نامفهوم باشد.
غزل ۴۵۰ - زاهدان را گذاشتیم به جنگ
ما و جام شراب و نغمهٔ چنگ ۱
نه پی مال می‌رویم و نه جاه
نی غم می خوریم و نه ننگ ۲
نه به اقرار دوستان شادیم
نه به انکار دشمنان دلتنگ ۳
نه به شاهیم طامع و نه به میر
نه به بویم غره و نه برنگ ۴
سر مظلوم و آرمان در پیش
تیغ ظالم شکارشان در چنگ ۵
کرده از ما کسان به کیسه شکر
خورده از ما خسان، به کاسه شرنگ ۶
آنکه ما را نمی‌هلد در شهر
سر، بهل تا همی زند بر سنگ ۷
ننیوشیم پند زاهد خشک
جان دهیم از برای شاهد شنگ ۸
نه به مال کسی بریم آشوب
نه به خون کسی کنیم آهنگ ۹
نه به آیین ما کسی را راه
نه بر ایینهٔ کس از ما زنگ ۱۰
بر سریر سخن نشسته به کام
اوحدی فر و اوحدی فرهنگ ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
