غزل ۴۴۹ - ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لک

ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لک
دیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک ۱

خوبان سزد که بر درت آیند سر به سر
وانگاه خاک پای تو بوسند یک به یک ۲

هم ظاهر از دو چشم تو گردیده مردمی
هم روشن از دو لعل تو در دیده مردمک ۳

آدم ز حسن روی تو گر بهره داشتی
از دیدنش به سجده بپرداختی ملک ۴

صورتگران چین اگر آن چهره بنگرند
نقش نگارخانهٔ چین را کنند حک ۵

گر چهرهٔ چو ماه به بامی برآوری
خورشید را ز شرم تو پنهان کند فلک ۶

تنها نه اوحدیست به دام تو مبتلا
کین حال نیز در همه جایست مشترک ۷

گر در وفای من بگمانی، بیازمای
زر خالصست و باک نمی‌دارد از محک ۸