غزل ۴۱۶ - گلت بنده گردید و شمشاد نیز

گلت بنده گردید و شمشاد نیز
غلام تو شد سرو آزاد نیز ۱

که صد رحمت ایزدی بر رخت
هزار آفرین بر لبت باد نیز ۲

ز مهر تو بگریست چشمم به خون
ز عشقت به نالم به فریاد نیز ۳

چو دیدی که چشم تو آبم ببرد
کنون می‌دهی زلف را باد نیز ۴

نباشد ترا بعد ازین برگ من
که بیخم بکندی و بنیاد نیز ۵

به لطف و نوازش بده داد ما
که جور تو دیدیم و بیداد نیز ۶

نه مثل تو آمد ز پشت پدر
نه مانندت از مادری زاد نیز ۷

پریر از لبت بوسه‌ای خواستیم
نداد آن و دشنامها داد نیز ۸

نبود اوحدی را توقع ز تو
که او را کنی در جهان یاد نیز ۹