غزل ۳۴۳ - غیر ازو هر چه هست بازی بود

غیر ازو هر چه هست بازی بود
ما و من قصهٔ مجازی بود ۱

زود بگذر، که اصل ذات یکیست
وین صفت‌ها بهانه‌سازی بود ۲

تو ز دستش بداده‌ای، ورنه
دوست در عین دلنوازی بود ۳

نفس کافر ترا ازو ببرید
هر که او نفس کشت غازی بود ۴

عشق خود با تو فاش می‌گوید
که: بما اول او نیازی بود ۵

حدث از تست ورنه پیش از تو
همه روی زمین نمازی بود ۶

اوحدی، گر شناختی خاموش!
کین حدیث از زبان‌درازی بود ۷