خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که اگر به چهره معشوق نگاه کند، گمراه می‌شود و اگر از درگاه او بگذرد، باز هم گمراهی نصیبش می‌شود. او آرزو می‌کند که شایسته معشوق باشد تا بتواند غمخوار او شود، اما اگر شایسته بود، چرا باید غم بخورد؟
این متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده‌ای است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه احساسی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۳۳۷ - بیدل نیمی گر به رخت بنگرمی
بیدل نیمی گر به رخت بنگرمی
گمره نیمی گر به درت بگذرمی ۱
غمخوار توام کاش تو را درخورمی
گر درخورمی تو را چرا غم خورمی ۲
گمره نیمی گر به درت بگذرمی ۱
غمخوار توام کاش تو را درخورمی
گر درخورمی تو را چرا غم خورمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۶ - هر نیمه شبم تبم مرتب بینی
گوهر بعدی:شماره ۳۳۸ - سیمرغ وصالی ای بت عالی رای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
