خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر خود را به سیمرغ تشبیه کرده و بیان می‌کند که مانند سیمرغ از دانه‌های دیگران بی‌نیاز است. همچنین از معشوق خود می‌خواهد که مانند سیمرغ، به دیگران توجهی نکند و تنها به او بنگرد.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و تشبیهات پیچیده است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. بنابراین برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۳۳۸ - سیمرغ وصالی ای بت عالی رای
سیمرغ وصالی ای بت عالی رای
دادی لقبم همای گیتی آرای ۱
من فارغم از دانهٔ هرکس چو همای
تو نیز چو سیمرغ به کس رخ منمای ۲
دادی لقبم همای گیتی آرای ۱
من فارغم از دانهٔ هرکس چو همای
تو نیز چو سیمرغ به کس رخ منمای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۷ - بیدل نیمی گر به رخت بنگرمی
گوهر بعدی:شماره ۳۳۹ - خاک شومی گرنه چنین خون خوریی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
