شاعر در این متن از تب و عرق شبانه و تأثیرات آن بر بدن خود سخن میگوید. او از ناخنهایی که مانند فلک و عرقی که مانند ستاره میدرخشد، یاد میکند و از تب و آبلهای که بر لبش ظاهر میشود، شکایت میکند.
این متن به دلیل استفاده از مفاهیم عمیق و ادبیات کلاسیک، برای مخاطبانی مناسب است که توانایی درک و تحلیل متون شعری را دارند. همچنین، توصیف حالات جسمی و شکایتهای شاعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۳۳۶ - هر نیمه شبم تبم مرتب بینی
ناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی ۱
هر چاشتگهم کوفتهٔ تب بینی
از تب خالم آبله بر لب بین ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.