این متن بیانگر عشق و فداکاری شدید است، به گونهای که حتی کشتن را برای رضای خدا و عشق به معشوق میپذیرد. شاعر از معشوق میخواهد که او را مست کند و سپس رگ جانش را بگشاید.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند کشتن و گشودن رگ جان ممکن است برای سنین پایینتر نامناسب باشد.
شماره ۳۳۵ - گر کشتنیم چنان کش از بهر خدای
کز بنده شنوده باشی از روح افزای ۱
زان میگون لب و زان مژهٔ جان فرسای
مستم کن و آنگه رگ جانم بگشای ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.