خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن از خاقانی، شاعر فارسی‌زبان، بیانگر عشق و وابستگی شدید به معشوق است. شاعر خود را اسیر، صید و مرغی می‌داند که در دام معشوق افتاده و از او می‌خواهد که او را رها نکند و حتی اگر بگریزد، دوباره به بند کشد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۹۲ - خاقانی اسیر توست مازار و مکش
خاقانی اسیر توست مازار و مکش
صیدی است فکندهٔ تو بردار و مکش ۱
مرغی است گرفتهٔ تو مگذار و مکش
گر بگریزد به بند باز آر و مکش ۲
صیدی است فکندهٔ تو بردار و مکش ۱
مرغی است گرفتهٔ تو مگذار و مکش
گر بگریزد به بند باز آر و مکش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۱ - خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوش
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳ - ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
