خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوقه‌ای با چهره‌ای گلگون سخن می‌گوید و خود را مانند گل و شمع توصیف می‌کند که از عشق و رشک به معشوقه در سرشک و خون غوطه‌ور شده است. او حالات متضاد گرمی و سردی را تجربه می‌کند، همان‌طور که گل و شمع در شرایط مختلف تغییر می‌کنند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۹۳ - ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
وز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع ۱
من در هوس آن رخ هم‌چون گل و شمع
گردیده چو سرد و گرم هم‌چون گل و شمع ۲
وز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع ۱
من در هوس آن رخ هم‌چون گل و شمع
گردیده چو سرد و گرم هم‌چون گل و شمع ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۲ - خاقانی اسیر توست مازار و مکش
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴ - برداشت فلک به خون خاقانی تیغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
