خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها به توصیف شخصیتی به نام مهوش می‌پردازد که با وجود خاکی بودن (فانی بودن)، مانند عناصر طبیعت (آتش، آب، باد) سرکش و غیرقابل کنترل است. او اشاره می‌کند که این شخصیت آنقدر سرکش است که نه آب می‌تواند او را ببرد و نه آتش او را بسوزاند.
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از عناصر طبیعت به عنوان نماد ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۱۹۱ - خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوش
خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوش
چون آتش و آب و باد باشد سرکش ۱
چندان باد است در سر خاکی او
کان را نبرد آب و نسوزد آتش ۲
چون آتش و آب و باد باشد سرکش ۱
چندان باد است در سر خاکی او
کان را نبرد آب و نسوزد آتش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - ماند به بهشت آن رخ گندم گونش
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - خاقانی اسیر توست مازار و مکش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
