متن بیانگر احساسات شاعر (خاقانی) دربارهٔ اسارت روح و دل در قفس دنیا و آرزوی آزادی آن است. شاعر از یادآوری عهد ازل در هنگام فریاد و رقص دل سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۹۷ - خاقانی را جور فلک یاد آید
گر مرغ دلش زین قفس آزاد آید ۱
در رقص آید چو دل به فریاد آید
در فریادش عهد ازل یاد آید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.