شاعر در این ابیات از ناتوانی در برابر مشکلات و دردها سخن میگوید و بیان میکند که چگونه انسان در برابر بلاها و رنجها درمانده است و نمیتواند کاری انجام دهد.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۹۶ - خاقانی وام غم نتوزد چه کند
چون گفت بلاست لب ندوزد چه کند ۱
شمع از تن و سر در نفروزد چه کند
جان آتش و دل پنبه نسوزد چه کند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.