خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از دل‌تنگی و رنجش خود از یارش می‌گوید و از این که مورد قهر و غضب قرار گرفته است، سوال می‌کند. او می‌پرسد جرم و گناهش چیست که دوستش او را به بهشت می‌برد و دیگران را به بدی می‌نگرد. شاعر احساس می‌کند که قهر و کینه در دل یارش جای گرفته است.
متن حاوی مفاهیم عاطفی پیچیده مانند قهر، کینه و پرسش‌های عمیق درباره روابط است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و استعاری نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۱۷۰ - دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
مستهْ چشْ مه جه قَهرهْ، نَدوُمّه چیه؟! ۱
ندومّه منه جرمُ و گناهْ چه چیه؟
دوستْ مره بهشْت و ناکَس ره بَچّیه ۲
قَهر و غضَبْ و کینه شه دلْ دچیه
ته بَندوُمهْ، مه جرمُ وُ گناهْ چه چیه؟ ۳
قَهرْ بَکردهْ مه یارْ، با من اونطریه
وینگار کنه مه یارْ هر که ره بَدیه ۴
مستهْ چشْ مه جه قَهرهْ، نَدوُمّه چیه؟! ۱
ندومّه منه جرمُ و گناهْ چه چیه؟
دوستْ مره بهشْت و ناکَس ره بَچّیه ۲
قَهر و غضَبْ و کینه شه دلْ دچیه
ته بَندوُمهْ، مه جرمُ وُ گناهْ چه چیه؟ ۳
قَهرْ بَکردهْ مه یارْ، با من اونطریه
وینگار کنه مه یارْ هر که ره بَدیه ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
