خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از امیر گنه بیانگر عشق و علاقه‌ای عمیق و پرشور است. شاعر از معشوقه خود به عنوان پری یاد می‌کند که دیوها را به جنون می‌کشاند. او از معشوقه می‌خواهد که کاری نکند که دلش را برنجاند، بلکه کاری کند که دوستش به او نزدیک‌تر شود. شعر تأکید دارد که دیو نمی‌تواند با پری رابطه‌ای داشته باشد، چرا که این کار نادرست است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'دیو' و 'پری' ممکن است نیاز به درک ادبی بیشتری داشته باشد.
شماره ۱۷۱ - ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
هزارْعاشقِ خُونْ به اُونجه، دریجه ۱
امیر گنه: مه سرخهْ گِلْ دَستیجهْ!
دیوْ ره نَرْسهْ سودا کنهْ پری جهْ ۲
کاری نَکنْ که دلْ به ته جٰا برَنجهْ
کاری‌ها کنْ که دُوستْ به ته جا بغَنْجهْ ۳
تو اُونْ پَری‌یی که دیوْ ته جه وریجهْ
روا نیهْ دیوْ سودا کنهْ پری جه ۴
هزارْعاشقِ خُونْ به اُونجه، دریجه ۱
امیر گنه: مه سرخهْ گِلْ دَستیجهْ!
دیوْ ره نَرْسهْ سودا کنهْ پری جهْ ۲
کاری نَکنْ که دلْ به ته جٰا برَنجهْ
کاری‌ها کنْ که دُوستْ به ته جا بغَنْجهْ ۳
تو اُونْ پَری‌یی که دیوْ ته جه وریجهْ
روا نیهْ دیوْ سودا کنهْ پری جه ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲ - سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
