خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر از عشق و یار خود می‌گوید و بیان می‌کند که با وجود یار، غم و اندوهی ندارد. او از گل‌های ناشکفته و آرزوی دیدار دوست سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶۹ - یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
هر کی اُونطور یارْ دارنهْ، ونهْ غَمْ چیه؟ ۱
بالا سُورسُون و میونْ تنه قمچیه
چون تو غم‌گذار (غم‌گسار) دارمه، منه غم چیه؟ ۲
هر کسْ که تنه باغِ گل ره بَچّیهْ،
ته وَرْ سَرْ نَدابُو، وی سَگِ مَچّیهْ ۳
نَشکُفته گِلْ غَنچهْ، مه دلْ واریه
آرزوی مه دوستْ نَدوُمّه به چیه؟ ۴
هر کی اُونطور یارْ دارنهْ، ونهْ غَمْ چیه؟ ۱
بالا سُورسُون و میونْ تنه قمچیه
چون تو غم‌گذار (غم‌گسار) دارمه، منه غم چیه؟ ۲
هر کسْ که تنه باغِ گل ره بَچّیهْ،
ته وَرْ سَرْ نَدابُو، وی سَگِ مَچّیهْ ۳
نَشکُفته گِلْ غَنچهْ، مه دلْ واریه
آرزوی مه دوستْ نَدوُمّه به چیه؟ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
