خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر خود را قلندری مست و آزاده توصیف می‌کند که در دروازه شهر ایستاده است. او با بی‌پروایی از مستی و عشق سخن می‌گوید و امیدوار است که حتی درخت خشک را نیز بتواند با حضور خود دوباره زنده کند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و قلندری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و بی‌پروایی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۱۹۵ - من قلندروار شومّه سر دروازه
من قلندروار شومّه سر دروازه
دریم (دلیم) سره، مسته چش آوازه ۱
کرم هکن و برو سر دروازه
شاید دارِ خشک اَزْگه بیاره تازه ۲
دریم (دلیم) سره، مسته چش آوازه ۱
کرم هکن و برو سر دروازه
شاید دارِ خشک اَزْگه بیاره تازه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴ - سَرِ بمیرم، سَرون ونه وَنوشه
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶ - آیینه به ته روئه، زلالْ نمنه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
