خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی‌های معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از موهای معشوق، چشم‌های او و سایر زیبایی‌هایش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه این زیبایی‌ها او را مجذوب خود کرده‌اند.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیبایی‌های ادبی و ظرافت‌های شعری آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۹۴ - سَرِ بمیرم، سَرون ونه وَنوشه
سَرِ بمیرم، سَرون ونه وَنوشه
چشمِ بمیرم، مجیک ونه سرپوشه ۱
زلف بمیرم، هشّنی (وِشنی) خال وخوشه
د خشِ طمع (تما) دارمه، کنار و گوشه ۲
چشمِ بمیرم، مجیک ونه سرپوشه ۱
زلف بمیرم، هشّنی (وِشنی) خال وخوشه
د خشِ طمع (تما) دارمه، کنار و گوشه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - امروز سر راه بدیمه یک درْدونه
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - من قلندروار شومّه سر دروازه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
