خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از زبان یک عاشق بیان می‌شود و نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و وابستگی او به معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آیینه و فرشته، نشان می‌دهد که بدون معشوق، هیچ چیز ارزش و زیبایی ندارد و زمان بدون او بی‌معناست.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه‌ی عمیق و استفاده از استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل احساسات بیان‌شده نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۹۶ - آیینه به ته روئه، زلالْ نمنه
آیینه به ته روئه، زلالْ نمنه
فرشته به ته رو، پر و بالْ نمنه ۱
کچی کچیلک، مه دوست، چه‌حالْ نمنه
یک روز ندیین، صد و سی سالْ نمنه ۲
فرشته به ته رو، پر و بالْ نمنه ۱
کچی کچیلک، مه دوست، چه‌حالْ نمنه
یک روز ندیین، صد و سی سالْ نمنه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - من قلندروار شومّه سر دروازه
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - بالْ ره تُو نده، طاقتِ تُو ندارمه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
