خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن از احساسات خود دربارهٔ زندگی و چالشهای آن سخن میگوید. او به بلندپروازی و مقاومت خود اشاره میکند و بیان میکند که در برابر سختیها ایستادگی میکند. همچنین، به نوعی انتقاد از نابرابریهای اجتماعی یا رفتارهای ناعادلانه اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و اجتماعی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، ممکن است نیاز به تجربهٔ زندگی برای درک کامل احساسات و پیامهای آن داشته باشد.
شماره ۱۶۶ - دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
چهرهْ نَویّمهْ، منْ چمرْ دارمهْ گَوشهْ ۱
هر چَنْ تو آقا بویی، سنگینه گوشهْ
نهل بنده ره تَشْ دَکْفهْ بَکُوشهْ ۲
چهرهْ نَویّمهْ، منْ چمرْ دارمهْ گَوشهْ ۱
هر چَنْ تو آقا بویی، سنگینه گوشهْ
نهل بنده ره تَشْ دَکْفهْ بَکُوشهْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - اُونجه که بئوتی هِرسْ، من بپامهْ
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - ونهْ سر جُور بُورمْ، مرْ حال دَنیهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.