خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بیانگر احساسات غمگین و دلتنگی شاعر است. او از یار خود دور افتاده و در تنهایی به سر می‌برد. صحنه‌ای از یک پیرزن نیز به تصویر کشیده شده که احتمالاً نمادی از تنهایی یا غم است.
متن حاوی مفاهیم عاطفی و غمگینانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات بیان شده نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۶۷ - ونهْ سر جُور بُورمْ، مرْ حال دَنیهْ
ونهْ سر جُور بُورمْ، مرْ حال دَنیهْ
ونهْ سرجربیِمْ، مهْ یارْ دَنیهْ ۱
ونهْ گلهْ باغ بُورمْ، هَفْ پشتْ تَلیهْ
اتّا پیرْ زنٰا نیشتهْ، منِ غمیِهْ (غَنّیهْ) ۲
ونهْ سرجربیِمْ، مهْ یارْ دَنیهْ ۱
ونهْ گلهْ باغ بُورمْ، هَفْ پشتْ تَلیهْ
اتّا پیرْ زنٰا نیشتهْ، منِ غمیِهْ (غَنّیهْ) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - خجیره کیجا وعده نده که امّه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
