خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که با وجود همه سختیها، دلش آرامش را در کنار معشوق پیدا میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد یا نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد.
شماره ۱۶۵ - اُونجه که بئوتی هِرسْ، من بپامهْ
اُونجه که بئوتی هِرسْ، من بپامهْ
دارُونْ، انّه حچا بزوئه، من بچٰامهْ ۱
دَسْمالْ دسْ هئیتْ، اَسْلی رهْ منْ و رٰامهْ
برْمهْ برْمهْ، شه دلْ رهْ قرارْ هدٰامهْ ۲
دارُونْ، انّه حچا بزوئه، من بچٰامهْ ۱
دَسْمالْ دسْ هئیتْ، اَسْلی رهْ منْ و رٰامهْ
برْمهْ برْمهْ، شه دلْ رهْ قرارْ هدٰامهْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۴ - امیر گنه: این کُوهْنه دنی ره کُورمهْ؟
گوهر بعدی:شماره ۱۶۶ - دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.