خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از از دست رفتن آرامش خود در گذر زمان شکایت می‌کند و از فلک می‌خواهد که در مالش او نباشد. همچنین اشاره می‌کند که حتی ارسطوی خرد نیز به دانش او معترف است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۹۵ - شاها ز زمانه گم شد آسایش من
شاها ز زمانه گم شد آسایش من
انبار فلک مباش در مالش من ۱
خود ناصیه روان ارسطوی خرد
آراست به داغ بیعت دانش من ۲
انبار فلک مباش در مالش من ۱
خود ناصیه روان ارسطوی خرد
آراست به داغ بیعت دانش من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۴ - در سینه چودوزخ آتشی کردم من
گوهر بعدی:شماره ۲۹۶ - گر تیغ غمش ز جان کشد کینه من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
