خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و رنج درونی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که آتشی در سینه دارد، اما همچون باد سحرگاه سرد است. او اشاره می‌کند که هرکس درد او را شنیده، از او گریخته و گویی صورت درد او ترسناک بوده است.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و درونی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به درد و رنج و تنهایی می‌تواند برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر باشد.
شماره ۲۹۴ - در سینه چودوزخ آتشی کردم من
در سینه چودوزخ آتشی کردم من
چون باد سحر هنوز دم سردم من ۱
هرکس که شنید دردم از من بگریخت
گفتی که مگر صورت آن دردم من ۲
چون باد سحر هنوز دم سردم من ۱
هرکس که شنید دردم از من بگریخت
گفتی که مگر صورت آن دردم من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - چون جزر اصم گوش طبیب دوران
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - شاها ز زمانه گم شد آسایش من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
