خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از بی‌توجهی طبیب دوران به درد و ناله‌های بیماران شکایت می‌کند و اشاره می‌کند که قضا و قدر برای بیماران هنرمند جز زهر حوادث چیزی ارائه نمی‌دهد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۹۳ - چون جزر اصم گوش طبیب دوران
چون جزر اصم گوش طبیب دوران
نه ناله ز خسته شنود نه افغان ۱
عطار قضا ز بهر بیمار هنر
جز زهر حوادث ننهد در دکان ۲
نه ناله ز خسته شنود نه افغان ۱
عطار قضا ز بهر بیمار هنر
جز زهر حوادث ننهد در دکان ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۲ - چندانکه نمود بیش کوشش دل من
گوهر بعدی:شماره ۲۹۴ - در سینه چودوزخ آتشی کردم من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
