خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که اگر ابر از چشمانش نگریزد، آتش دلش همچنان شعله‌ور خواهد بود و اگر به بستان گذر کند، بستان پر از درد و غم خواهد شد. این متن احساسات عمیق غم و اندوه را نشان می‌دهد.
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۱۶۲ - گر ابر نمی ز چشم من بردارد
گر ابر نمی ز چشم من بردارد
تا نفخه صور آتش دل بارد ۱
ور زانکه گذر کند به سوی بستان
بستان همه وقت درد و غم بار آرد ۲
تا نفخه صور آتش دل بارد ۱
ور زانکه گذر کند به سوی بستان
بستان همه وقت درد و غم بار آرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - گفتی شودت ز وصلم اقبال بلند
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - مه پیش رخت به عذرخواهی آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
