خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از آمدن مه به عنوان نمادی از عذرخواهی و حضور جان و عقل در حالت مستی و بی‌خودی سخن می‌گوید. سپس از مخاطب دعوت می‌کند تا به سوی چمن برود، جایی که خورشید از آسمان به سوی گیاهان می‌آید. این متن دارای مضامین عاشقانه و طبیعت‌گرایانه است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
شماره ۱۶۳ - مه پیش رخت به عذرخواهی آید
مه پیش رخت به عذرخواهی آید
جان پیش تو مست و عقل ساهی آید ۱
از خانه برون خرام تا سوی چمن
خورشید ز گردون به گیاهی آید ۲
جان پیش تو مست و عقل ساهی آید ۱
از خانه برون خرام تا سوی چمن
خورشید ز گردون به گیاهی آید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - گر ابر نمی ز چشم من بردارد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - نتوان ز غم تودل به تدبیر برید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
