خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر خود را به عناصر طبیعت مانند دریا، ابر و موج تشبیه می‌کند و از رنج‌های زندگی و گذر زمان می‌گوید. او احساس می‌کند که سال‌هاست در این دریای پرتلاطم زندگی گرفتار شده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، تم غالب شعر، غم و رنج زندگی است که ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۴۱ - بحریم درین راه همه تن پاییم
بحریم درین راه همه تن پاییم
ابریم و به پای اشک ره پیماییم ۱
موجیم و ز آسیب گرانجانی خویش
عمریست که ته‌نشین این دریاییم ۲
ابریم و به پای اشک ره پیماییم ۱
موجیم و ز آسیب گرانجانی خویش
عمریست که ته‌نشین این دریاییم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - ز آن پیش که در قصر عدم خانه کنیم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - ماییم که جان در گرو صهباییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
