خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این متن بیان می‌کند که او و همراهانش عاشق باده‌نوشی هستند و بدون باده، مانند باد بر خاک می‌گردند. همچنین اشاره می‌کند که توفیق رفیقشان است و هرگز تنها نیستند.
متن اشاره به مصرف باده (شراب) دارد که موضوعی مناسب برای بزرگسالان است و ممکن است برای مخاطبان جوان تر نامناسب باشد.
شماره ۱۴۲ - ماییم که جان در گرو صهباییم
ماییم که جان در گرو صهباییم
بی باده چو باد خاک می‌پیماییم ۱
ما را گویند باده تنها چه خوری
توفیق رفیق ماست کی تنهاییم ۲
بی باده چو باد خاک می‌پیماییم ۱
ما را گویند باده تنها چه خوری
توفیق رفیق ماست کی تنهاییم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۱ - بحریم درین راه همه تن پاییم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۳ - چشم شوخت ز رحم نشنید سخن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
