خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از گذرا بودن عمر و ضرورت استفاده از زمان حال سخن می‌گوید و دعوت به شادی و نوشیدن می‌کند قبل از آنکه مرگ فرا رسد.
محتوا شامل مفاهیم فلسفی درباره مرگ و گذرا بودن عمر است و همچنین به میگساری اشاره دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۱۴۰ - ز آن پیش که در قصر عدم خانه کنیم
ز آن پیش که در قصر عدم خانه کنیم
برخیز که طره طرب شانه کنیم ۱
فرداست که عمر ما شده ملک اجل
امروز بیا که وقف میخانه کنیم ۲
برخیز که طره طرب شانه کنیم ۱
فرداست که عمر ما شده ملک اجل
امروز بیا که وقف میخانه کنیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - بازآکه چو لب به ناله عادت نکنیم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - بحریم درین راه همه تن پاییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
