خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود می‌گوید که هر موی او را به ناله‌ای رنگین تبدیل کرده است. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که معشوق از رنج او بی‌خبر است و این درد مانند برقی است که جهان را می‌سوزاند، بی‌آنکه کسی بداند چه چیزی در حال سوختن است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و رنج‌های عاطفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد.
شماره ۸ - آن شوخ که عارض از می حسن افروخت
آن شوخ که عارض از می حسن افروخت
هر موی مرا ناله به رنگی آموخت ۱
از سوختنم نیست خبردار آری
عالم سوزد برق و نداند که چه سوخت ۲
هر موی مرا ناله به رنگی آموخت ۱
از سوختنم نیست خبردار آری
عالم سوزد برق و نداند که چه سوخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - در ناصیه‌ام نقش مرادست غریب
گوهر بعدی:شماره ۹ - در جام شکایت زبانم خون ریخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
