خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ بیانگر درد و رنج عاشقانه و عرفانی است. شاعر از غم و اندوه دوری از معشوق و زخمهای عشق میگوید و به مفاهیمی مانند صبر، فریب دنیا، و امید به بهبودی اشاره میکند. همچنین، از نمادهای عرفانی مانند «کعبه وصل» و «طبیب» برای بیان مقاصد خود استفاده کرده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و مرگ نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۱ - دل از ولایت غم بار بسته میآید
دل از ولایت غم بار بسته میآید
چو موج بر سر طوفان نشسته میآید ۱
کسی که لب به سراغی نسوخت کیداند
که کار بال ز پای شکسته میآید ۲
بیا به طور و همه گوش شو که شاهد حسن
ز ناله «ارنی» پرده بسته میآید ۳
شهید رسم دیاری شوم که بعد از مرگ
طبیب بر سر بالین خسته میآید ۴
چه زخمه بود ندانم که چنگ پاس مرا
هنوز ناله ز تار گسسته میآید ۵
ز نخل طور چه حاصل که در مشام مرا
شمیم عافیت از نخل بسته میآید ۶
فریب سعی فصیحی مخور که کعبه وصل
به دلنوازی پای شکسته میآید ۷
چو موج بر سر طوفان نشسته میآید ۱
کسی که لب به سراغی نسوخت کیداند
که کار بال ز پای شکسته میآید ۲
بیا به طور و همه گوش شو که شاهد حسن
ز ناله «ارنی» پرده بسته میآید ۳
شهید رسم دیاری شوم که بعد از مرگ
طبیب بر سر بالین خسته میآید ۴
چه زخمه بود ندانم که چنگ پاس مرا
هنوز ناله ز تار گسسته میآید ۵
ز نخل طور چه حاصل که در مشام مرا
شمیم عافیت از نخل بسته میآید ۶
فریب سعی فصیحی مخور که کعبه وصل
به دلنوازی پای شکسته میآید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - دیدی که چو بخت یار برگردید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.