خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از فصیحی به موضوعاتی مانند مرگ، عدم، رنجهای زندگی و ناامیدی میپردازد. شاعر از زندگی پرغم خود میگوید و تمایل به مرگ را بیان میکند. همچنین، نقدی بر زاهدانی که به ظاهر تسبیح میسازند اما در باطن به بتپرستی میپردازند، دارد.
مفاهیم عمیق فلسفی مانند مرگ، عدم و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین و نامفهوم باشد. همچنین، نقد اجتماعی موجود در شعر نیاز به درک بالاتری از جامعه و مذهب دارد.
شماره ۱۲۰ - مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید
مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید
وجود عشرت ما با عدم از یک شکم آید ۱
اگر تسبیح سازد زاهد از خاک شهیدانش
به جای نام ایزد بر زبانش یاصنم آید ۲
همه عمرم به مردن صرف شد کاین جان غم روزی
دلی صد ره برون از تن به استقبال غم آید ۳
فصیحی تشنه مرگ است چندانی که عیدستش
چو ماه روزه گر از عمر او یک روز کم آید ۴
وجود عشرت ما با عدم از یک شکم آید ۱
اگر تسبیح سازد زاهد از خاک شهیدانش
به جای نام ایزد بر زبانش یاصنم آید ۲
همه عمرم به مردن صرف شد کاین جان غم روزی
دلی صد ره برون از تن به استقبال غم آید ۳
فصیحی تشنه مرگ است چندانی که عیدستش
چو ماه روزه گر از عمر او یک روز کم آید ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - بهشتی روی من چون پرده از رخسار بگشاید
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - دل از ولایت غم بار بسته میآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.