خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از شکستن و رنج سخن میگوید؛ شکستن ناوک ارنه، نفاق بر سیاره، نفس از بیبری، نهال بیهوده، مژگان از باد، شیشه از خاره، و دل سیاره از ناله. همچنین اشارهای به عشق، بیچارگی، فتنهجویی، و شهادت دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی، فلسفی و عاشقانه در شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین برخی اشارات مانند فتنهجویی و شهادت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۹۸ - یک ناوک ارنه در دل صد پاره بشکند
یک ناوک ارنه در دل صد پاره بشکند
رنگ نفاق بر رخ سیاره بشکند ۱
هر لحظه بشکند نفس از بار بیبری
کاش این نهال بیهده یکباره بشکند ۲
ز آنجا که فتنهجویی حسن ستیزه خوست
مژگان ز باد دامن نظاره بشکند ۳
عشقش کند به داروی بیچارگی درست
گر شیشهات ز کشمکش خاره بشکند ۴
هر شب کنم ز درد نفس صاف و تن زنم
ترسم ز نالهام دل سیاره بشکند ۵
گویم شهید کیست فصیحی ولی مباد
رنگ حیا در آن گل رخساره بشکند ۶
رنگ نفاق بر رخ سیاره بشکند ۱
هر لحظه بشکند نفس از بار بیبری
کاش این نهال بیهده یکباره بشکند ۲
ز آنجا که فتنهجویی حسن ستیزه خوست
مژگان ز باد دامن نظاره بشکند ۳
عشقش کند به داروی بیچارگی درست
گر شیشهات ز کشمکش خاره بشکند ۴
هر شب کنم ز درد نفس صاف و تن زنم
ترسم ز نالهام دل سیاره بشکند ۵
گویم شهید کیست فصیحی ولی مباد
رنگ حیا در آن گل رخساره بشکند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷ - شوق دیدار تو چون چشم مرا باز کند
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - چون امتان کبر حدیث نسب کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.